Cur สืบแค้นคนเลว NC ตอนที่1

posted on 23 Apr 2013 19:21 by pimsung40
Cur สืบแค้นคนเลว NC ตอนที่1
 
จาก...
 

“อ้า” ร่างสูจับขาเล็กอ้าออกกว้างๆให้ตั้งฉากกับพื้นเตียงก่อนจะ.....

 

ใช้ริมฝีปากครองครองส่วนที่อ่อนไหวที่สุดของแบคฮยอนจนมิด สร้างความเสียวซาบซ่านและเจ็บแปลบๆเมื่อฟันขาวๆสะกิดมาโดนตรงส่วนปลาย

“อ้า อย่าตรงนั้น อ๊า” ริมฝีปากสัมผัสเข้าออกจนเลอะเทอะไปด้วยน้ำลายที่น่ารังเกียจก่อนจะเปรอะไปด้วย น้ำรักสีขาวขุ่นที่ไร้ความบริสุทธิ์แต่อย่างใด

 

“หึ! ยังมีอารมณ์อยู่หนิ” ร่างสูงแสยะยิ้มจนเห็นฟันขาวเรียงสวย มองความเป็นชายของแบคฮยอน

ที่ตั้งชันบ่งบอกว่าอยากแต่โหยหวนความต้องการเหลานั้นมาก

“ฮึกๆ”

ร่างสูงถอดเสื้อเชิ้ตออกอย่างมักง่ายเผยให้เห็นผิวเนียนน่าสัมผัส 
กล้ามหน้าท้องที่น่าลูบไล้ และรอยสักที่เขียนว่า Murderous & heartless 
พร้อมกับปีกซาตานบริเวณแผ่นหลังสุดเซ็กซี่ซึ่งความหมายก็เหมาะกับคนโหดร้ายอย่างเขา
ร่างกายที่น่าสัมผัสเหลานี้กลับไม่ได้ทำให้แบคฮยอนรู้สึกดีด้วยเลย 
มีแต่ความกลัว กลัว กลัวเต็มไปหมดในหัวสมองของเขา
“อ้า” เมื่อถูกความหยาบโลนยัดเยียดเข้ามาในร่างกายของเขาก็ถึงกับร้องออกมาด้วยความเจ็บ 
ร่างกายสั่นเทาและรู้สึกชาไปทั้งตัว แต่ก็คงไม่มากนัก 
แน่นอนนี่ไม่ใช่ครั้งแรกของเขา และก็คงไม่ใช่ครั้งสุดท้ายอีกด้วย
 
“ซิ๊ด อ่า ” ร่างสูงขยับสะโพกขึ้นลง ร้องด้วยความเสียวเมื่อแท่งเนื้อเสียดสีกับช่องทางรัก
โชคดีที่เขาบุผนังอย่างดีเสียงครางเหล่านั้นจะไม่มีทางเล็ดลอดออกไปด้านนอกได้อย่างแน่นอน
“อื้ออออออออออ” นิ้วเรียวสวยจิกผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่เมื่อไม่ได้รับอนุญาตให้แตะต้อง
หรือทำให้ผู้รุกเจ็บปวดแต่หากความเจ็บปวดนั้นกลับพลันแล่นเข้ามา มีแต่เขาเองที่เจ็บ 
และทรมาณแบบนี้
 
หึ ! ช่างน่าสมเพช
“ร้องอีกสิ ร้องเลย ฮ่าๆ” ชายใจร้ายขยับร่างกายอย่างสมอารมณ์เป็นจังหวะเร็วๆราวกับ
คล้อยตามเพลงที่บรรเลงในหัว 
เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่งเมื่อได้ยินเสียงร้องครางกระเซ้าของความเจ็บปวด และหัวใจที่เต้นอย่าง
อ่อนล้า
ตุ๊บ...ตุ่บ
“อื้ออออออ ” เขากระแทกกายจนสุดแรงถึงจุดกระสันที่เป็นที่สุดของที่สุดของแบคฮยอนจนเกิน
จะรับไหว เขากัดฟันอดทนความเจ็บปวด
 
อีกไม่กี่นาที มันก็จะหายไป (เขาพยายามคิด)
ความรู้สึกในร่างกายมันร้อนรุ่มไปหมด เหมือนเลือดจำนวนมากสูบฉีดไปทั่วร่างกายทำให้รู้สึกราวกับ
ล่องลอยอยู่ในห้วงของขุมนรกที่ไม่มีทางผุดขึ้นมาพบกับความสว่างไสว
 
“ฮึก!” ดวงตาลุกวาวด้วยความเจ็บปวด น้ำตาใสๆไหลอาบแก้มทั้งสอง 
นี่มันยิ่งกว่าตายทั้งเป็นเสียอีก เขาคิดในใจ
ขาที่ถูกจับให้ตั้งชันร่วงลงไปกับพื้นเตียงเมื่อร่างสูงถอดสิ่งที่สนองความต้องการของตนออกของ
ตนออก 
 
น้ำแห่งความใคร่ขุ่นๆไหลเข้าไปพร้อมกับความรู้สึกถูกเหยียดหยามและตราบาปที่ร่างสูงมอบให้
 
สิ่งนั้นเต็มไปด้วยเลือด เลือดจากช่องทางรักที่ไร้ความบริสุทธิ์ผุดผ่อง
 มันมีแต่ความน่ารังเกียจเดียดฉันท์
แบคฮยอนเจ็บมากกว่าทุกครั้งที่ถูกกระทำ ดวงตาหนึกอึ้งจนแทบจะลืมไม่ไหว
 
เขาบอกตัวเองเสมอว่ามันเป็นเพียงแค่ความฝัน
แต่มันไม่ใช่ มันเป็นความจริง 
ความจริงที่แสนปวดร้าว ที่ไม่มีใครอยากจะยินดีรับมันเพียงแค่ความผิด
ความผิดพลาดของเขาเอง
เหมือนกับก้าวขาเข้าไปในขาวงกตแล้วหาทางออกไม่เจอ 
ไม่รู้จะหาทำอย่างไร ไม่รู้ว่าจะรอดออกไปได้อย่างไร 
ไม่รู้จริงๆ
“ฮ่าๆ” คนเลวค่อยๆพลิกร่างอันน่าเวทนาให้หันมามองหน้าเขา
 


ไปอ่านต่อเลยจ้า
http://my.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=944910&chapter=1

 

edit @ 23 Apr 2013 21:42:02 by Mei pimars

edit @ 23 Apr 2013 22:18:19 by Mei pimars

edit @ 24 Apr 2013 07:05:41 by Mei pimars

MYDeer Chapter 32 NC

posted on 23 Apr 2013 19:10 by pimsung40
 
 
จากตอนที่ 32
 

MYDeer

Chapter 32

NC ฮุนฮาน

 

สองมือของผมยังคงลูบไล้ผิวกายขาวของลู่หานแล้วบรรจบจูบริมฝีปากสีชมพูอ่อนซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างอ่อนโยน ลิ้นทำงานได้เป็นอย่างดีเมื่อแทรกตัวเข้าไปในโพรงปากของคนตัวเล็ก เก็บเกี่ยวความหวานละมุนให้ได้มากที่สุด ปากของลู่หานหวานมาก หวานเหมือนความรักที่เรามีให้กัน และก็จะไม่มีวันจืดจาง

 

ผมเลื่อนลงไปจูบหน้าอกอีกครั้งเพื่อให้ลู่หานได้หายใจ หลังจากเขาขาดอากาศมานานเกือบนาที ต่อไปนี้ผมจะไม่หยุดแล้วนะ ขอทำอะไรที่มากกว่าจูบ....

 

“เขินจัง ><” คืนนี้ เป็นคืนแรกของเรา ผมอยากจะเก็บเป็นความทรงจำที่ดีที่สุด แม้ว่าตัวเองจะอายมาก

“เซฮุนนายหน้าแดงแล้วววว” เมื่อผมค่อยเลื่อนมือไปปลดกางเกงของลู่หานออก เจ้าตัวที่ถูกถอดก็ร้องทัก อมยิ้มกับใบหน้าที่เขินแดงของผม

 

“ลู่หานอ่า อย่าทักดิ”

“ก็ได้!”

 

พรึบ!

ผมโยนกางเกงตัวนอกของลู่หานออกและทิ้งมันไว้ข้างเตียง แต่เผอิญว่า กางเกงในสีขาวของเขาก็หลุดติดไปด้วย ทำให้เห็นอะไรที่ชัดเจนและน่าใจเต้นมากมายขนาดนี้

 

ผมหายใจไม่ทั่วท้องที่ได้เห็นความเป็นชายของลู่หาน มือนิ่มๆของผมลูบไล้ไปทั่วขาอ่อน สร้างความเสียวซ่านให้คนตัวเล็กจนของลู่หานตั้งชัน

 

เมื่อปลายนิ้วแตะสัมผัสแก่นกายของเขาลู่หานทนไม่ได้ถึงกับร้องออกมา

“อ่าส์ เซฮุนอา” พอได้ยินแบบนี้ ทำให้ความกล้าของผมมากขึ้น ปลุกระดมความเป็นชาย มือขวากำกายของลู่หานแล้วรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ

 

ก่อนจะเปลี่ยนเป็นปากหวานๆของตัวเองที่อุ่นและละมุนกว่านิ้วเย็นๆเยอะ

 

ผมสัมผัสเข้าไปจนสุดเข้าออกอยู่นานจนกระทั่ง ลู่หานทนไม่ไหว

 

เผล๊ะ!

 

น้ำรักสีขาวขุ่นพลั่งพรูออกมาจนเลอะเทอะเข้าไปในปากผมหมดแต่ผมก็ไม่โกรธและยินดีที่จะลิ้มลองมัน

 

“เลอะหมดเลย” ลู่หานจากที่นอนอยู่ก็รู้ว่าตัวเองทำอะไรออกมา ก็รีบลุกมาเช็ดปากให้ผม

“อยากลองมั้ย หวานมาก”นี่ผมเป็นบ้าอะไร เวลาเห็นใบหน้าสวยๆ ได้อยู่ใกล้คนสวยอย่างลู่หาน มันเหมือนเหล้าชั้นดีที่กำลังมอมเมาให้ผมหลงใหลในตัวเขา

“อ้า....”ผมรีบประกบปากลู่หานเป็นครั้งที่ล้านแล้วมั้ง เพื่อให้เขาได้ลิ้มรสชาติของความรักที่เขามอบให้ผม

 

 

“ลู่หาน ต่อไปนี้ ห้ามตกใจนะ ” ผมเตือนเขาเพราะกำลังจะมอบความพิเศษที่ไม่เคยทำให้ใคร

 

“อ้า ตกใจอะไร”

“เออน้า ห้ามตกใจ เจ็บก็ร้อง ข่วนฉันได้เต็มที่เลยนะ”

“แล้วทำไมฉันต้องข่วนนายด้วย ฉันไม่อยากให้นายเจ็บตัวนะ” นี่เขากำลังทำให้ผมรู้สึกแย่นะ ที่จะต้องทำให้เขาต้องเจ็บตัวอยู่เดียว มันไม่ยุติธรรมเลย

“ข่วนนะ จิกนะ ขยุ้มหัวฉัน ตามที่นายต้องการ แรงเท่าไหร่ก็ได้ ฉันจะไม่โกรธนาย”

“ฉันไม่อยากให้นายเป็นแผล”

“ลู่หาน ทำเถอะนะ เพราะความเจ็บที่ฉันจะมอบให้นายมันมากกว่านั้น”

 

“เซฮุน!” ทำไมกวางน้อยไม่เข้าใจอะไรในเรื่องแบบนี้นะ มันอายที่จะอธิบายนะ

 

“ฉันขอนะ.....”ว่าแล้วจับขาลู่หานอ้ากว้างแล้วตั้งขึ้น ริมฝีปากระดมจูบขาขาวเนียนลากไล้ไปจนถึงช่องทางรัก ลิ้นอุ่นๆสัมผัสที่หอมหวาน จนคนตัวเล็กถึงกับสะดุ้ง

 

“ยัง! ฉันยังไม่....”ผมไม่พร้อมที่จะมอบความเจ็บปวดให้คนที่ผมรักในตอนนี้แต่แค่อยากจะแกล้งเขาก่อน

 

“ทำไม ! เซฮุนอา” ยังไม่สิ้นสุดลู่หานก็ทนไม่ไหวแล้ว อารมณ์แบบนี้มีกับกวางด้วยหรอ?

 

“เล่นกับฉันก่อนได้มั้ย ถอดเสื้อให้หน่อย” ผมขยับตัวไปนอนเอนพิงหัวเตียง กวักมือเรียกกวางน้อยที่ทำหน้าอ้อนวอนสุดขีด

 

น่ารักจัง :D

 

“เซฮุนอา แกล้งฉันหรอ” ว่าแล้วก็โผเข้ามา สองมือทำหน้าที่อยากดีด้วยการปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ด ทีเม็ดและก็แหวกออก เผยให้เห็นอกขาวๆของผม เอวบางไม่น้อยไปกว่าลู่หานเลย

“เสร็จแล้ว” มือสั่นๆโยนเสื้อของผมไปกองกับเสื้อและกางเกงของตนเอง

“ถอดกางเกงด้วย”

“อ้า เซฮุน อายนะ>//<” กวางน้อยมีปฏิกิริยาแบบนี้ยิ่งหน้าแกล้ง

“เร็วๆ!:D”

 

มือเล็กปลดตะขอกางเกงแล้วก็ค่อยถอดกางเกงขายาวของผมออก

“ยกก้นหน่อย”

“ฮ่าๆ” และแล้วลู่หานก็ถอดกางเกงผมด้วยความยากลำบาก ตอนนี้ผมเหลือแค่กางเกงใน1ตัว ต่างจากลู่หานที่ไม่เหลืออะไรเลย

 

นิ้วเล็กๆจับขอบกางเกงในอย่างรู้การแล้วก็เลิกมันออกด้วยความเขินอาย ทำให้ตอนนี้ ผมกับลู่หานเท่าเทียมกัน

“เสร็จแล้ว!”

“มานั่งนี้สิ”ผมชี้มาที่หน้าท้องขาวๆของตัวเอง

“อ่า..” เมื่อไม่ทันใจผมจึงรวบเอวลู่หานแล้วอุ้มเขามานั่งคร่อมบนตัวผม เข่าขาววางราบกับพื้นเตียง

“ทำอย่างที่ฉันทำกับนายหน่อยสิ”

“ไม่เอา อาย เซฮุนคนบ้า ><”

“แค่จูบเองน่ะ”

“อร๊ายยยย....................ก็ได้!” ว่าแล้วก็ก้มลงจูบริมฝีปากผมราวกับเป็นฝ่ายรุกมือเล็กประคองหน้าผมให้ให้หนีไปไหน และผมก็ไม่คิดจะหนีด้วย

 

“นายบอกจูบปาก หมายถึง ฉันรักนาย ฉันรักนายนะเซฮุน”

 

จุ๊บ! ลู่หานจูบไปที่แก้มของผมทั้งสองข้าง

“แล้วฉันก็ต้องการนายด้วย”

 

“แล้วคืนนี้ฉันเป็นของนายคนเดียวปะ?”กวางน้อยทำให้ผมพอใจ

“อืม นายเป็นของฉันคนเดียว”

“ไม่ใช่หรอก นายต้องเป็นของฉัน” ลู่หานจะรุกผมหรอ ไม่เอาผมไม่อยากเป็นเคะ (แม้จะมีแต่คนบอกว่าผมเคะก็เถอะ)

 

“นายต้องเป็นของฉัน ...........คนเดียว” กระซิบข้างหูที่แผ่วเบาและเย้ายวน

“ไม่ เราเป็นของกันและกันต่างหาก”

น่ารัก

น่ารักจนห้ามใจไม่อยู่

 

 

ผลัก!

ผมอุ้มลู่หานมานอนเอนบนเตียงแล้วก็ค่อยอ้าขาเขาออกอีกครั้งเมื่อขาตั้งฉากกับพื้นเตียง ก็หยุดการกระทำของผมไม่ได้ นิ้วเรียวยาวค่อยๆสอดเข้าไปในช่องทางรักสีหวาน

 

“อ่าส์ เจ็บจัง!” ลู่หานกัดฟันทนความเจ็บปวด มือของข้างจิกหมอนจนนุ่นจะกระจายออกมา

“เจ็บหน่อยนะ” เมื่อนิ้วแรกสอดใส่เข้าไปจนสุด นิ้วกลางที่ค่อยๆแทรกตัวเข้าไปเพื่ม

“อ่าส์” เจ็บมากมั้ยลู่หาน ขอโทษนะ

และนิ้วที่สามก็เข้าไป เมื่อถึงจุดกระสันผมหยุดค้างไว้เพื่อให้กวางน้อยได้ปรับสภาพ ก่อนจะเพิ่มจังหวะเข้าออกเพื่อให้ช่องทางรักขยายจากนั้นก็ถอดออกแล้วสอดความเป็นชายเข้าไปใหม่

“อื้ออออออออออออออออออ” แน่นอนว่าขนาดมันต่างกัน

 

“นิดนึงนะ ที่รักของผม” ผมจูบไปที่เปลือกตาของลู่หานอย่างอ่อนโยน และแอบเห็นว่าคนตัวเล็กมีน้ำตาซึมไหลออกมาก บ่งบอกว่าเจ็บปวดไม่ใช่น้อย

 

“จิก ข่วน ฉันเถอะนะ” ผมจับขาของเขาเกี่ยวเอวแล้วแทรกตัวเข้าไปใกล้ลู่หานมากกว่าเดิม จะเรียกว่า หลอมรวมเป็นของกันและกันก็ยังได้

 

“อ้า....”ผมสอดความเป็นชายของตัวเองเข้าไปจนสุดทางรักแล้วค่อยๆเร่งจังหวะเข้าออกช้าๆ

 

จนเริ่มเร่งให้เร็วขึ้น ความต้องการของเราสองคนต้องมีมากกว่านี้

“เร็วอีกได้มั้ย”ลู่หานกำลังจะไปถึงฝั่งฝัน ในขณะที่ผม ยังไม่ถึงจุดๆนั้น

 

“อ้า ลู่หานเอาเปรียบจัง นายปล่อยไปรอบแรกแล้วนะ”

“เร็วอีกสิ น้าเซฮุน ไม่ไหวแล้ววว >[]< อื้อออออ” ผมขยับสะโพกขึ้นลงอย่างเหนื่อยออด และลู่หานเองก็ขยับร่วมมือด้วยเช่นกัน อกสวยแอ่นขึ้นด้วยความเสียวซ่านและเจ็บปวด และผมก็อดใจไม่ได้ที่จะก้มลงดูดมัน

 

“อื้อ  อ้า เร็วอีก” ลู่หานสั่งผม

“อ้า ก็เร่งอยู่ ครับที่รัก” ตอนนี้ลู่หานที่เคยบอกว่าไม่อยากให้ผมเจ็บตัว ทั้งจิก ทั้งกัด ทั้งข่วนผม จนเนื้อตัวเป็นรวยแดงหมดแล้ว แต่ผมก็ไม่โกรธ เพราะคนตัวเล็กจูบขอโทษแล้ว

 

“อ้า ไม่ไหวแล้ว ลู่หานอา  ~~” เราสองคนช่วยกันสุดกำลังจนทำให้น้ำรักที่ขาวขุ่นของผมชิงปลดปล่อยเข้าไปในทางรักของลู่หานก่อน แต่เราก็ยังคงทำต่อ เพราะลู่หานเองก็ยังไม่ถึงฝั่งฝัน

“เซฮุนนนนนนน”

“อ้า”

“ช่วยฉันหน่อย อื้อออออออ” ลู่หานร้องครางไม่เป็นภาษา อ้อนวอนผมให้เร่งความเร็วอีก

 

เจ็บ แต่ก็ยังไหวนะ

มือผมช่วยลูบคลำแก่นกายของลู่หาน รูดขึ้นรูดลงเป็นจังหวะจะโคลนและช่องทางหลังเองก็เป็นจังหวะเร็วและแรงไม่แพ้กัน แรงตอดรัดของลู่หานดีมาก จนทำให้ผมเองก็พอใจ

 

เพล๊ะ!

“อ้า ” เมื่อน้ำสีขาวขุ่นของลู่หานถูกปล่อยออกมาเป็นรอบที่สอง ผมก็ต้องเอนตัวนอนพิงเตียงอย่างเหน็ดเหนื่อย แล้วใช้เท้าเขี่ยผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเราสองคน

 

ผมกระชับอ้อมกอดลู่หานที่นอนหมดแรงให้เราใกล้กันอีก แล้วก้มพรมจูบหน้าผากที่เต็มไปด้วยเหงื่อตามไรผม

จุ๊บ!

“ฉันรักนาย”

“อ้า เซฮุน ฉันก็รักนาย”

“พรุ่งนี้ คงจะดีขึ้นนะ”

“...U__U” อ้า แย่จริง เขาคงจะเหนื่อยจนหลับไปแล้ว

“ฝันดีนะกวางน้อย” ว่าแล้วก็จูบไปที่ปากของลู่หานอีกครั้ง มันช่างหอมหวนจริงๆ คืนนี้ เป็นคืนที่ผมประทับใจมากที่สุดเลย

 

 

 

 

 

 

บอกได้คำเดียวว่า เหนี่อยแทน ไรท์แอบแต่ง5555555

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านเน้อออ

อย่าลืมคอมเม้นนนนน 

MYDeer Chapter 28 NC

posted on 23 Apr 2013 19:03 by pimsung40
 
จากตอนที่ 28
 
 

MYDeer

Chapter 28

NC เด็กน้อยกิ๊วๆ 2ขวบขึ้นไปควรได้รับคำแนะนำ(?)

เมื่อร่างเล็กเปลือยท่อนบนไม่แสดงท่าทางใดๆ ไคก็ก็เริ่มจู่โจมหนัก เขาขบเม้มบริเวณติ่งหูของดีโอซึ่งเป็นจุดที่อ่อนไหวจนทำให้ร่างเล็กร้องออกมาด้วยความเสียวและเจ็บปวด

“อ่าส์...” ดีโอหน้าแดงหนักกว่าเมื่อไคเปลี่ยนจุดสนใจมาคลอเคลียที่บริเวณเนินอกอีกครั้ง เขาใช้นิ้วจับและคลึงยอดอกสีชมพูหวานจนเกินห้ามใจ ก่อนที่จะใช้ลิ้นชื้นๆลิ้มรสยอดอกนั่น เขี้ยวเล็กๆสะกิดผิวเนื้อจนเป็นรอยแดงช้ำแต่ก็ยังไม่หน่ำใจ...

 

 

มือเรียวยาวค่อยๆรูดซิบกางเกงของดีโอออก ทำให้ดีโอถึงกับตกใจเล็กน้อยและอยากจะร้องห้ามไม่ให้ไคทำสิ่งที่เลยเถิด แต่มันก็ช่วยไม่ได้ในเมื่อเขาเองก็ต้องการแบบนี้...........ถ้าจบการบรรเลงเพลงรักนี่ไป เขาคงกลายเป็นคนที่ไม่มีค่า

 

“อย่า!” ดีโอใช้มืออีกข้างหนึ่งที่ยังไม่ถูกตราตรึงปัดมือไคที่เริ่มซุกซุนเกี่ยวกางเกงในตัวน้อยออก....จากนี้ก็จะไม่เหลืออะไรแล้ว

 

“อย่าปฏิเสธ เพราะมันเป็นสิ่งที่นายต้องการตั้งแต่แรก” ไคชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยต่างจากนิสัยของเขาลิบลับ ว่าแล้วก็ถอดกางเกงในของดีโอออกมาได้สำเร็จ เผยให้เห็นความเป็นชายที่ไม่เคยต้องมือใคร

 

มือไวของไคลูบไล้ไปทั่วขาอ่อน ก่อนจะค่อยสัมผัสอวัยวะกลางลำตัวของดีโออย่างเบามือ รูดขื้นลงสองสามที มือสองข้างเปลี่ยนจากการสัมผัสเป็นการจับขาขาวเล็กอ้าออก และเลื่อนใบหน้าหล่อคมคายเข้ามาใกล้ๆ...

 

“ไค อย่าบอกนะว่านาย.....” ลิ้นอุ่นๆแตะเบาๆที่แก่นกายของดีโอ จนเจ้าตัวถึงกับสะดุ้ง แต่ก็ขยับไปไหนไม่ได้เพราะเจ้าของมือแกร่งนั่นตรึงเอาไว้

 

ริมฝีปากครอบครองส่วนอ่อนไหวจนมิดพร้อมกับรูดเข้าออก และค่อยๆเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้นมืออีกฝ่ายหลับตาปี๋ สีหน้าเจ็บปวดและทำร่างกายจนแข็งทื่อไปหมด

 

“ไม่ชอบหรอ?” ไคเลิกใช้สัมผัสนั้นแล้วเปลี่ยนมาระดมจูบที่ต้นขาขาวแทน ใบหน้าถูไถอยู่กับขาอ่อนนั่นเพื่อจะทำให้ดีโอผ่อนคลาย

“ฮืกๆ” ดีโอกำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ เปลือกตาก็ยังคงหลับสนิท ไม่อยากจะเห็น ไม่อยากจะรับรู้สัมผัสนั่น สัมผัสจากคนที่เขาไม่ได้รักเรา

 

“ลืมตา”ไคขยับตาเข้าไปใกล้จนหน้าอยู่ใกล้กัน จมูกโด่งแตะกันเล็กน้อย

“>M<” ดีโอยังคงหลับตาปี๋ ไม่กล้าเผชิญหน้ากับคนตรงหน้า

 

“ฉันบอกให้ลืมตา...ดีโอ” มือเรียวยาวบีบใบหน้าขาวเนียนให้เชิดคางขึ้น

“ฮืก..”เสียงสะอึ้นเลดลอดออกมาเล็กน้อย แต่ก็ไม่ทำให้ดีโอลืมตาแต่อย่างใด

“นายกลัวหรอ?” เมื่อสังเกตเห็นปฏิกิริยาของดีโอ ไคก็ค่อยๆลดเสียงแล้วกระซิบอย่างแผ่วเบา

 

“อือ” ดีโอพยักหน้าสองสามที จนทำให้ไคค่อยๆปลดมือที่บีบหน้าแรงๆออก

“อย่ากลัวดีโอ ลืมตามาพูดกับฉัน ฉันคงไม่มีอารมณ์กับท่อนไม้แบบนี้นะ” ดวงตาคมจ้องหน้าดีโออย่างจริงจัง

 

“ไค!” และแล้ว ดีโอก็ลืมตาขึ้น เขาไม่สามารถหลบสายตาจากคนตรงหน้าได้เลย

“นายต้องรู้สึกดีสิ มันคือสิ่งที่นายต้องการ ฉันเพียงแค่สนองมัน”

“ไค! ” ดวงตากลมโตจ้องลึกลงไปที่ใบหน้าหล่อคมนั่น และเหมือนจะมีน้ำใสๆไหลออกมา

 

“อย่าร้อง..!” ไคพรมจูบไปที่เปลือกตาของดีโอ ยิ่งทำให้ดีโอร้องไห้หนักกว่าเดิม

 

“ไค! ฮึกๆ”

 

“...”

 

“อ่อนโยนกับฉันหน่อยสิ  ฮืกๆ” ในหัวก็ได้แต่คิดว่ามันไม่ถูกต้อง แต่ทำไมถึงไม่อยากให้ไคเดินออกไปเลยนะ...

 

“คนดีอย่าร้องไห้นะ” ว่าจบก็ปรับเปลี่ยนอารมณ์ตัวเองให้เย็นขึ้น ค่อยๆประกบริมฝีปากอวบอิ่มของตัวเองเข้ากับริมฝีปากของดีโอ ลิ้นร้อนๆสอดเข้าไปในปากของคนตัวเล็ก ลิ้มรสจนหน่ำใจก็ดูดกลีบปากล่างอย่างอ่อนโยน ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งที่ดีโอต้องการ

 

ริมฝีปากร้อนๆลากจูบลงมาทั่วตัว ก่อนจะค่อยๆปลดกางเกงของตนออกและโยนมันออกไปไกลๆ

 

“นายจะได้ไม่อายคนเดียวน่ะ” มือหนาดันล่างเล็กแนบลงกับเตียงในท่าพลิกคว่ำและยกสะโพกในสูงขึ้นเล็กน้อยลิ้นร้องดุดันบริเวณช่องทางรักขาวเนียนจนชื้น มือขวายังคงสัมผัสดีโอน้อยขึ้นลงขึ้นลงจน...

 

แก่นกายสีเนื้อเนียนของดีโอเริ่มชูช่อ บ่งบอกว่าเริ่มหวั่นไหวกับสัมผัสของร่างสูง

 

 

ไคยังคงสัมผัสของร่างบางต่อจนกระทั่งถึงจุดที่ดีโอทนไม่ไหว.....

 

 

เผล๊ะ!

 

“แย่แล้ว! ><” น้ำสีขาวขุ่นกระจายออกมามากมายและเปรอะเปื้อนมือไคไปหมด จนดีโอถึงกับต้องอุทานออกมาด้วยความอาย

 

“ฮ่าๆๆ ”ไคระเบิดหัวเราะออกมาแล้วยกมือลิ้มรสน้ำรักนั่น มันช่างหวานและบริสุทธิ์เหลือเกิน

 

“นายชิมมัน” ดีโอทำหน้าแหยะๆเมื่อไคลิ้มลองน้ำรักของเขา นั่นยิ่งทำให้ไคหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

 

“หืม! ” หลังจากเลิกสนใจน้ำรักที่กระจายเลอะเทอะของดีโอแล้ว ไคก็จับเขาพลิกคว่ำอีกครั้ง นิ้วชี้เย็นๆค่อยๆสอดใส่ในช่องทางรักจนสุดและขยับขึ้นลงเล็กน้อย

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกก” ดีโอร้องลั่นด้วยความเสียวสองมือจิกหมอนจนจะขาด

 

“เจ็บหน่อยนะ” ว่าแล้วก็ใช้นิ้วกลางเรียวสอดเพิ่มเข้าไปเป็นนิ้วที่สองจนสุดและค้างเอาไว้ให้ดีโอปรับตัว แต่ก็ยังคงเจ็บมากอยู่ดี

 

“อ๊ากกกกกกกกกก” ดีโอร้องออกมาด้วยความทนไม่ไหวแต่ถ้าไคหยุดเขาก็ไม่ไหวเช่นกัน

 

 

 

 

“นายกำลังทำให้ฉันบ้านะ ดีโอ” ว่าแล้วก็ค่อยๆดึกนิ้วของตัวเองออกแล้วสอดความเป็นชายของเขาเข้าไปแทน...

 

“กรั๊ดดดดดดดดดสึ อ๊ากกกกกก ”ดีโอร้องออกมาไม่เป็นภาษา แน่นอนว่าขนาดของนิ้วกับของไคมันต่างกันมาก

“อื้อออออออ ” ดีโอกัดฟันร้องมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อไคสอดใส่มาจนสุด  

 

 

แอร์เย็นเฉียบที่เปิดทิ้งไว้ ก็ไม่ได้ทำให้เขาหนาวเลย ต่างจากดีโอที่เม็ดเหงื่อหยดไหลออกมาตามขมับ

 

“โอ้ย” ไคพลิกตัวดีโอ เพราะกลัวจะไม่ถนัด เขาจับขาเล็กพัดบ่าทำให้แทรกตัวได้ลึกกว่าเดิมแล้วก็ค่อยๆสอดแก่นกายของตัวเข้าไปใหม่

 

“นายต้องช่วยกันนะ” ไคประคองเอวดีโอไว้แล้วบอกให้เจ้าตัวให้ความร่วมมือ

 

 

ไคครางต่ำในลำคอ พอใจกับแรงตอดรัดภายในกายของร่างบาง เขานิ่งสักพักพอให้ดีโอได้ปรับตัวก่อนจะเริ่มขยับช้าๆ เมื่อรู้สึกว่าคนใต้ร่างพร้อมแล้ว

 

 

 

“อ่าส์ อือ อ่าส์” ดีโอขยับสะโพกเข้าออกด้วยความยากลำบาก กัดฟันทนความเจ็บปวดทรมาน

 

ไคถอนแก่นกายจนเกือบสุดก่อนจะกระแทกกลับเข้ามาใหม่สอดลึกกว่าเดิม เสียงครางที่ดังลั่นราวกับทรมานแทบขาดใจเหมือนเป็นตัวกระตุ้นชั้นดี ยิ่งทำให้ดีโอถึงกับร้องขอออกมาเสียงดังเพื่อที่จะทำให้ตนไปถึงฝั่งฝันอย่างทนไม่ไหว

 

“เร็วอีก ” ดีโอบอกในขณะที่ตัวเองก็ เล็บเล็กจิกลงมาที่ผิวเนื้อสีแทนจนมีเลือดซิบๆเล็กน้อยแต่ก็ไม่เป็นผล ไม่ได้ทำให้ไครู้สึกเลย

 

“อื้อๆ ไคฉันเจ็บมาก ” ดีโอพูดพร้อมกับหายใจหอบถี่สองมือเปลี่ยนมาขยุ้มหัวไค กำมือแน่น แต่ก็ยังไม่อยากจะหยุด

 

 

“เร็วอีกนิด ใกล้แล้ว” ทั้งสองช่วยกันเร่งความเร็วจนเตียงเริ่มเขย่าแรงมาก

เสียงเนื้อเสียดสีกระทบกันเข้าออกเป็นจังหวะ สะโพกแกร่งกระแทกสะโพกเล็กเรื่อยๆ เพิ่มความเร็วและรุนแรงมากขึ้น

 

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก”

 

 

“แห่ะๆ”

 

สองคนเร่งความเร็วจนสุดเสียงลมหายใจขาดเป็นช่วงๆ น้ำรักของไคได้ปลดปล่อยเข้าไปในช่องทางรักของดีโอ  น้ำสีขาวขุ่นของดีโอเองก็ไหลออกมามากมาย บนเตียงเต็มไปด้วยคราบน้ำรักที่เปรอะเปื้อนและน้ำสีแดงจางๆ ดูเหมือนว่าดีโอก็จะเจ็บปวดมาก นั่นมันเลือด เลือดที่ออกมาจากช่องทางรัก

 

“เลือด!” ไคตกใจเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวของเลือด

“โอ้ย เจ็บมากเลยไค” ดีโอล้มตัวลงนอนหายใจหอบ และหัวใจเริ่มเต้นรุนแรงราวกับว่ามันจะหลุดออกมา ดวงตาหลับด้วยความอ่อนเพลียสีหน้าบ่งบอกถึงความเจ็บปวดที่สุด

 

“ไม่เป็นไรนะ ฉันจะนอนกอดนายไว้” ว่าแล้วก็ค่อยๆเองตัวนอนลงที่นอนข้างๆ มือแข็งแรงโอบกอดดีโอเอาไว้ แล้วลากผ้าผมที่ร่วงลงไปกองกับพื้นมาคลุมตัวทั้งสองคน เปลือกตาปิดชิดกันด้วยความเหนื่อย....

 

 

ถึงที่เคยทะเลาะกัน ทั้งที่เคยท่ากันแทบทุกวัน ทำไมถึงยอมกันนะ....

 

ไม่เข้าใจตัวเองเลยยยย

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน อาจจะดูแปลกไปหน่อยนะ แต่นี่แต่งครั้งแรก โฮ๊ะๆ 

อย่าลืมกับไปคอมเม้นด้วยน้า จุ๊บๆ